1: Grote stenen die langs het wandelpad door de natuur verspreid liggen behalve degene in de verte (zie foto 2).

2: Menhir (staat niet op de mij bekende kaarten). Als men van hieruit naar boven loopt komt men bij het "pad" van foto 4 uit.

3: Deze grote steen ligt net na de Menhir en is op de achtergrond op foto 1 ook een klein beetje te zien.

4: Een nauwelijks belopen "pad" met aan weerszijden een duidelijke afbakening van stenen, waar we door het bos te doorkruisen bij aangekomen zijn. Gevoelsmatig wilden wij niet op dit pad zijn en gaf het een bijzonder onprettig gevoel, het komt uit bij een verzameling van grote stenen die daar wellicht door natuurgeweld ooit zo gekomen zijn. Opvallend is dat bij dergelijke opeenhopingen van grote stenen de begroeiing ook veranderd is. Het leek ons toe dat de aarde verschoven is maar de informatie ontbreekt op dit moment nog. Als we voor het gemak even voor en na de breuklijn zouden spreken zien we dat voor en tot en met de grote stenen - loofbomen, mos en vele varens het bos bekleden - daarna gaat het over in naaldbomen en gevallen naalden en blad, nauwelijks groen meer. De sfeer bij de grote stenen is "normaal".

5: We zijn nu boven aangekomen, voorbij het "pad" en zien de grote begroeide stenen zoals al aangegeven bij 1.

6: Nog een imposante grote steen.

7a: Andere locatie, zelfde bos, gevoelsmatig een bijzondere plaats, anders dan elders in het bos. Een plaats waarbij de energie heel zacht aanvoelde, en waarbij het gevoel aanwezig was om het van alle kanten te fotograferen en op te meten. men komt hier door de zogenoemde "drakenrug" te volgen, een smal pad maar erg mooi om te bewandelen, niet aangegeven op de wandelkaart overigens. Wandelpaden komen hier voorbij maar "belopen" het niet. De gestapelde stenen geven het gevoel op een plateau te staan, en schijnen zo'n 20 jaar geleden gelegd te zijn. Gevoelsmatig is dit tijdsgevoel er niet, het voelde ouder. Wie Disney's "the lion king" kent; als u daar staat is dat een plaats zoals Simba omhoog wordt gehouden door de wijze aap om aan het volk gepresenteerd te worden - en doet je afvragen wat je zou zien als de bomen opzij zouden buigen. Tijd om af te dalen en flink wat foto's te nemen, met een flinke val op de koop toe...overtuigd van ouderdom en vastbesloten om er meer van te willen zien - te laten zien - of voor wie kan, in te voelen en te ervaren.

7b: Toen foto 7 genomen is, is met een analoge camera (met fotoroletje en volledige zoom) vanaf de andere kant deze foto gemaakt.

8: Als u inmiddels afgedaald bent, ziet u het "plateau" in het midden van de foto.

9: Foto is van vooraf naar de linker zijkant genomen.

10: Vanaf het plateau (bovenop) volgen we met de camera een leylijn, de boom heeft in dat geval meerdere hoofdstammen.

11: Het is wat moeilijk vast te leggen maar via foto 10 als u door de stammen heen kijkt ziet u deze boom staan.

12: Afgedaald naar linkerzijde, vanuit vooraanzicht. Op de foto lijkt het niet zo, maar het is vrij stijl om af te dalen. Wat we zien is een natuurlijk gevormd geheel van bomen en grote stenen, geen "menselijk stapelwerk" aan deze kant.

13, 14, 15 en 16 Zijn foto's van de "drakenrug".

17: Menhir in een tuin.

Onderstaande is een tekeningetje van het "plateau" zoals beschreven bij foto 7.

Gedurende de nachten hebben wij meerdere malen witte bewegende lichten tussen de sterrenhemel waargenomen die niet identificeerbaar waren als vliegtuigen of vallende sterren. Eenmaal gedroeg een licht zich als volgt: het maakt een hoek van 45 graden naar beneden en verdwijnt een seconde of 5 uit ons gezichtsveld om vervolgens dezelfde hoek weer omhoog te maken en volledig te verdwijnen. Het is ons onbekend wat deze lichten zijn.