Tankenberg Oldenzaal
Op de steen staat vermeld:
Ist alles wisseling waar we ook onze oogen wenden,
De tijd bouwt weder op terwijl zijn hand verstoort.
Hier golfde eens de zee waar nu de akkers tieren
en uit vermolmd gebeent kwam nieuwe groeikracht voort.
En even als natuur herrees in schooner luister,
Bestraalde ook hooger licht het menschelijk verstand.
Hier toch waar 't heidendom orakeltaal deed hooren.
Staat nu ter eere Gods, het dierbaar kruis geplant.
Laat dan de wufte tijd ook eens deez heuvel sloopen.
Ligt rijst nog schooner plek in dit bekoorlijk oord ~~
Maar dan zelfs, als heel"d aarde haar einde is genadert.
Brengt toch de leer van 't kruis haar vruchten eeuwig voor(t?)
Het informatiebord geeft de volgende tekst:
Tafana
Welkom op de Tankenberg, de hoogste "berg" van Overijssel (c.a. 85 meter boven NAP) Het is de top van de Oldenzaalse stuwwal. De naam "Tankenberg" zou afgeleid zijn van de Godin Tafana. Op deze plaats werden offers gebracht om haar gunstig te stemmen. Tafana werd omringd door allerlei boze geesten en hellehonden. Als ze boos werd zou het volk een groot ongeluk kunnen treffen. Maar de Tankenberg was ook een plaats met een zeer krachtige energie. En overal in het bos rond de offerplaats gloeiden, in het donker, de lichtjes van de vele elfjes en nimfen, die sommige mensen nog steeds (menen) te zien.
Hellehond
De hellehond was onderwerp voor veel spookverhalen. In vroegere jaren werden boeren in de omgeving opgeschrikt door een grote zwarte zwerfhond. De hond hield zich vaak op bij het kerkhof en in de "hel" een lagere, natte en donkere plek hier dichtbij. Wie met de hond in aanraking kwam werd ernstig ziek, ooit zou een boer in de nacht strijd met de hond hebben geleverd. De volgende dag bleek de boer ernstig ziek te zijn , hij had blaren over zijn gehele lichaam. Altijd als er iemand in contact geweest was met de hellehond gebeurde er onverwacht iets erg.
De hellehond kon je niet makkelijk vergeten. Hij was eng, zwart en had een hele lange nek, hele spitse oren en fel glimmende gloeiende ogen. Een beeld van hem staat bij de kerk in de Lutte.
Leylijnen:
Hier op deze plek komen 35 leylijnen bij elkaar. Een knooppunt van onzichtbare energielijnen, (ook wel aardstralen genoemd) (dit is onjuist). Al in het midden van de vorige eeuw ontdekten wetenschappers in Engeland dat veel prehistorische bouwwerken en heiligdommen met een rechte lijn met elkaar verbonden waren (zijn). Zij ontdekten ook dat dit overal in Europa het geval was en zelfs in India en China. Deze lijnen worden leylijnen genoemd omdat veel van de oude stenen bouwwerken een naam hebben met als uitgang: ley, ly, of leigh. Sommige mensen kunnen de energie van deze lijnen voelen. De Romeinen hadden de gewoonte om kaarsrechte wegen aan te leggen over leylijnen. Zo kregen de manschappen de kracht om enorme voettochten te ondernemen.
|