Omdat een groot deel van ons land laaggelegen is, waren de stuwwallen van Veluwe en Utrechtse Heuvelrug één van de weinige veilige plaatsen voor bewoning. De talrijke grafheuvels in de omtrek en bodemonderzoeken (aardewerkscherfjes, vuurstenen en crematies) wijzen op bewoning die teruggaat tot de prehistorie. Onderzoek in 1834 leverde diverse Romeinse vondsten op. In 1938 vond men op enige afstand van de burcht een goudschat uit de 5e eeuw, bestaande uit ‘massief gouden halsringen in Germaanse stijl'.
Een Offerplaats
Bij onderzoek door de ROB in 2001 werd een bijzondere vondst gedaan. Een ca. 4000 jaar oude vuurstenen dolk kwam onder een gedempte gracht tevoorschijn. Vanwege de fijnheid en sierlijkheid van het voorwerp kon het hier niet gaan om een gewoon gebruiksvoorwerp, of dolk voor de jacht. Ook de vindplaats was van belang voor de onderzoekers. Het moest hier gaan om een offermes, dat voor een ritueel offer was gebruikt.
Volgens enkele wetenschappers ondermijnde deze vondst de ‘vaststaande' theorie, dat de wallen een ringwalburcht moesten voorstellen. Zij trekken de overeenkomst met de andere twee ringwalburchten in twijfel. Volgens hen is er meer overeenkomst met Engelse gracht- of walmonumenten en dat zou betekenen dat de wallen minstens 4000 jaar oud zijn. Op het binnenterrein verwacht men dan geen resten van woningen aan te treffen, maar bewijzen die duiden op een oude stamheiligdom, een henge(zoals Stonehenge). Op het vasteland is een dergelijke plaats nergens aangetroffen.
Voor het christendom in Europa werden leylijnen en krachtplaatsen als deze als heilig beschouwd. Hier ontstonden rond die tijd cultusplekken waar men contact probeerde te maken met andere werelden, zoals Elfenland. Van de Koningstafel wordt gezegd dat er zich positieve energie bevindt ten noorden van de boswachterswoning.
Route:
Als u de auto op de parkeerplaats van de erebegraafplaats heeft gezet, steekt u de weg over en volgt de rijbaan(naar links) een klein stukje. Na het passeren van het monument, vindt u aan uw rechterhand een pad van het Utrechts Landschap, dat het bos inleidt. Door dit pad te kiezen en bij het informatiepaneel links af te slaan, bereikt u de droge gracht. Iets verder ziet u een stalen doorgang; via de trappen kunt u de wandeling vervolgen over de wal. Anders kan u het paadje door de varens volgen, naar rechts. Hier leven nogal wat dieren, zoals kikkers, konijnen en eekhoorns en op een rustige morgen komt u misschien wel reeën tegen, die u mooi kan observeren vanaf de wal. Aan het einde van het paadje kan u eenvoudig naar links en de walburcht betreden. U kunt in het bezoekerscentrum ‘De Blauwe Kamer' ook naar het wandelboekje ‘Over de top' vragen, waar een uitgezette wandelroute van 5 kilometer over de Grebbeberg staat beschreven. Laarzen zijn aan te bevelen, ook als het een paar dagen niet geregend heeft.
